Puzzle Bir İşkence Çeşidi Değil Mutluluktur!

   Hiç puzzle yapmamış biri için düşündüğümüzde,

 parça sayısı ne kadar artarsa o puzzle o kadar zor ve sıkıcı olabilmektedir. 

Ancak tam tersi,

 puzzle yapmaktan hoşlanan ve hiç olmazsa bir kere yetişkinler için tasarlanmış puzzlelerden tamamlamış biri için, parça sayısı ne kadar artarsa o puzzle daha heyecan verici ve değerli olmaktadır. 

Hele ki 

parçaları doğru yerlere yerleştirmenin insana verdiği mutluluğu düşünürsek, Puzzlede bulunan her bir parça bir nevi mutluluk kaynağıdır!

    Yapbozlar yapmak, terapi niteliği taşıdığından dolayı,

 yoğun iş temposundan bunalmış olan kişilerin boş zaman etkinlikleri tercihlerinde ilk sıralarda bulunmaktadır.

Bu tercihin sebeplerinden biri, resme yoğunlaşma gerekliliğinden dolayı puzzle yaparken dış dünyadan hiç olmazsa bir süreliğine soyutlanmayı sağlamasıdır. 

Buna, zihinsel boşalmaya, emek verilen bir resmin tamamlanmasının verdiği kişisel tatmin ve mutluluğu da eklemek mümkündür. Hele hele bunca zaman ve emek harcanılan resmin evimizin duvarlarını süslemesi ya da sevdiklerimize verilecek tam manasıyla "göz nuru" hediye alternatiflerinden olması, yapbozlara oldukça büyük kıymet kazandırmaktadır. 

Ayrıca 

puzzle yapan kişilerin, daha ayrıntılı ve tümevarımsal düşünebilme becerilerini geliştirdikleri, konsantre olma hususunda zorluk yaşamadıkları da psikologlar tarafından söylenmektedir. 

* Bu yazım daha önce, Puzzle Yapmak Bir İşkence Değil Mutluluktur başlığıyla locopoco.com'da yayınlanmıştı.